Gips Ernst Hinrichs Hinridur III klasy 25 kg

Przygotowanie wycisku

• Niektóre materiały wyciskowe zachowują się agresywnie wobec gipsów dentystycznych, dlatego wycisk wymaga wstępnego przygotowania, aby uniknąć np. wykwitów na powierzchni modelu gipsowego. Osoba wykonująca model musi bezwzględnie przeprowadzić to przygotowanie, aby uzyskać gładką powierzchnię i dokładnie pasujący model gipsowy.
• Przy stosowaniu materiałów wyciskowych i środków dezynfekcyjnych bezwzględnie przestrzegać instrukcji używania ich producenta.
• Wycisk alginatowy odlać najpóźniej po 60 min i chronić przed wyschnięciem.
• Wycisk alginatowy: wskutek oddawania wilgoci występują skurcze, dlatego nie przechowywać go długo (maks. 1 godzina) i utrzymywać wilgotny. Całkowicie usunąć ślinę i krew; neutralizacja przez zanurzenie w wodzie z trymera lub w proszku gipsowym / zagęszczanie środkiem „Neutralgin”. Dezynfekcja zwykłym środkiem dezynfekcyjnym lub 1 % kwasem nadoctowym (niebezpieczeństwo pęcznienia!); czyszczenie pod bieżącą wodą.
• Wycisk polieterowy: właściwości hydrofilowe, pęcznienie przy długim przechowywaniu w środku dezynfekcyjnym. Resztki śliny i krwi usunąć bieżącą wodą. Dezynfekcja zwykłym środkiem dezynfekcyjnym, także tu ryzyko pęcznienia, dlatego dezynfekować tylko krótko. Dobra zdolność przechowywania, stosunkowo niewrażliwy.
• Wycisk hydrokoloidowy: odlać natychmiast, w przeciwnym razie duże zmiany objętości. Całkowicie usunąć ślinę i krew bieżącą wodą; neutralizacja przez zanurzenie w wodzie z trymera lub w proszku gipsowym, następnie opłukać i zanurzyć w 2 % siarczanie potasu. Dezynfekcja zwykłym środkiem dezynfekcyjnym lub 1 % kwasem nadoctowym, także tu niebezpieczeństwo pęcznienia!; czyszczenie pod bieżącą wodą. Odlewać szybko; korzystne są gipsy o krótkim czasie wiązania, bo długi kontakt wpływa negatywnie na powierzchnię modelu gipsowego.
• Wycisk silikonowy: bez zmian objętości, stabilny kształtem i niewrażliwy; silikony C można przechowywać tylko 6 h. Krew i ślinę usunąć bieżącą wodą. Dezynfekcja zwykłym środkiem dezynfekcyjnym. Silikony addycyjne można przechowywać bez ograniczeń, silikony kondensacyjne - z ograniczeniem czasowym.

Przygotowanie mieszaniny

• Czyste narzędzia bez pozostałości są warunkiem optymalnego przygotowania mieszaniny; pozostałości powodowałyby niekorzystne zmiany czasu wiązania i ekspansji.
• Gips mieszać możliwie pod próżnią i w odważonej proporcji woda / gips, wsypując gips do wody. Czas i intensywność mieszania należy przyjąć z dokumentacji producentów. Odmierzanie wody i gipsu na oko prowadzi do dużych wahań i złego wyniku.
• Gips rozrabiać wodą destylowaną o temperaturze pokojowej. Woda z kranu nie jest zalecana ze względu na zmienną temperaturę i różną twardość (zależnie od regionu); zawiera minerały oraz chlorki, siarczany i węglany, które mogą niekorzystnie wpływać na krystalizację do dwuwodzianu i obniżać jakość gipsu. Przy bardzo twardej wodzie z kranu mogą wystąpić zmiany czasu wiązania.
• Gips wsypać do wody szybko i równomiernie w ciągu 10 sekund. Według DIN EN ISO 6873 pomiar czasu zaczyna się w chwili pierwszego kontaktu wody z proszkiem. Po 20 sekundach nasiąkania gipsu można rozpocząć mieszanie szpatułką.
• Mieszanie w urządzeniu próżniowym (280 obr./min przy ciśnieniu 5–6 bar) daje wyższą jakość mieszaniny i oszczędza czas; próżnia nie powinna być przy tym zbyt wysoka. Mieszanie ręczne wymaga ok. 60 sekund, mechaniczne 30 sekund.
• Nie dolewać wody ani nie dosypywać proszku przy zbyt rzadkiej lub zbyt gęstej konsystencji: ingeruje to w proces wiązania i uszkadza strukturę krystaliczną gipsu.

Wylewanie

• Rozrabiać tylko ilość wystarczającą na 2–3 wyciski. Wylewanie rozpocząć natychmiast po wymieszaniu.
• Gips wprowadzać do wycisku przy lekkiej wibracji, małymi porcjami z boku wycisku, aby nie zamknąć w nim powietrza ani nadmiaru wody. Wibrator zapobiega tworzeniu się pęcherzy i korzystnie wpływa na płynność i wytrzymałość na ściskanie.
• Po zakończeniu czasu obróbki nie wolno już wibrować: utrudnia to tworzenie kryształów i osłabia wytrzymałość gipsu.
• Podczas twardnienia zaleca się układać odlany wycisk koronami zębów w dół: lepsza sedymentacja daje optymalną twardość gipsu, a schnięcie przez większą powierzchnię przebiega szybko.

Obróbka i rozformowanie

• Gipsy dentystyczne mają ustawiony dokładny czas wiązania.
• Gdy gips traci połysk powierzchni, można go modelować ok. 1 minutę. Potem zaczyna się czas twardnienia, w którym nie wolno go już obrabiać, aby nie zakłócić krystalizacji.
• Stwardniałego modelu w żadnym wypadku nie wyjmować z wycisku przed upływem 30 minut od wylania.
• Wyciski alginatowe i hydrokoloidowe po dezynfekcji, oczyszczeniu i neutralizacji odlać gipsem natychmiast, z powodu braku stabilności objętościowej. Zachowują się agresywnie wobec gipsu, dlatego rozformowanie wykonać po 30 minutach. Przy innych materiałach wyciskowych późniejsze wyjęcie modelu, do jednej godziny, działa korzystnie.
• Cięcie, preparowanie i szlifowanie wieńców zębowych najlepiej wykonać w ciągu 2 godzin od rozformowania. Jeśli modele trzeba ciąć lub preparować znacznie później, krótkie namoczenie zapobiega odpryskom.
• Wskazówka: włożenie starych modeli gipsowych nasyca wodę siarczanem wapnia i zapobiega wypłukiwaniu modelu. Zwykłe w laboratorium i często nieuniknione zabiegi wykonywać z dużą ostrożnością.
• Aby zapobiec odpryskom lub całkowitemu zniszczeniu modelu, bardzo zaleca się wcześniejsze kilkuminutowe ogrzanie go w wodzie o temperaturze ok. 50 °C.
• Czyszczenie parą może powodować ubytek powierzchni; w wielu przypadkach lepszą metodą jest czyszczenie miękką szczotką i roztworem mydła.

Ekspansja i porównywanie danych gipsów

• Pod koniec czasu twardnienia każdy gips się rozszerza. Wielkość tego zjawiska zależy od składu gipsu, temperatury otoczenia lub wilgotności powietrza.
• W praktyce pewna ekspansja jest potrzebna do wyrównania skurczu innych materiałów. Przy dłuższym przechowywaniu modelu w temperaturze pokojowej i niskiej wilgotności ekspansja maleje; przy moczeniu modelu, czasem koniecznym, ekspansja gipsu nieznacznie rośnie.
• Porównując dane gipsów dentystycznych, bezwzględnie zwracać uwagę na podane czasy i normy: ekspansję wiązania oznacza się po 2 godzinach, a wytrzymałość na ściskanie po 1 godzinie od kontaktu wody z gipsem. Porównawcze pomiary ekspansji można prowadzić tylko w jednakowych warunkach wg DIN EN ISO 6873; wymienione normy są wiążące.
• Wartości ekspansji gipsów wytwórcy leżą znacznie poniżej dopuszczalnych wartości normy DIN. Kontrole jakości w zakładzie wytwórcy odbywają się ściśle według DIN EN ISO 6873.

Do modeli roboczych i przeciwstawnych, w technice tworzyw sztucznych i protetyce z tworzyw sztucznych, do napraw, podścieleń i rozbudów oraz do modeli sytuacyjnych.

Zalecane zastosowania to protetyka z tworzyw sztucznych, naprawy, podścielenia i rozbudowy, a także modele robocze i przeciwstawne. Jest to gips twardy modelowy typu 3 wg DIN EN ISO 6873.

Typ 3 — gips twardy modelowy. Norma wymaga dla tego typu m.in. ekspansji po 2 h maks. 0,20% i wytrzymałości na ściskanie po 1 h min. 20,0 MPa; Hinridur ma odpowiednio 0,17% i 23 MPa.

30 ml wody na 100 g gipsu (30 : 100). Gips rozrabia się wodą destylowaną o temperaturze pokojowej i wsypuje do wody szybko i równomiernie w ciągu 10 sekund.

Czas wiązania Hinridur to 10,0–12,0 min. Stwardniałego modelu w żadnym wypadku nie wyjmuje się z wycisku przed upływem 30 minut od wylania.

Cięcie, preparowanie i szlifowanie najlepiej wykonać w ciągu 2 godzin od rozformowania; przy późniejszej obróbce krótkie namoczenie modelu zapobiega odpryskom. Modeli nie wolno narażać na gwałtowne zmiany temperatury; bardzo zaleca się wcześniejsze kilkuminutowe ogrzanie w wodzie o temperaturze ok. 50 °C.

W oryginalnym pojemniku, szczelnie zamknięte, w chłodnym i suchym miejscu, z dala od żywności, napojów i pasz. Nie stawiać bezpośrednio na betonowej posadzce; wilgotność powietrza powinna być możliwie niska. Przy zamkniętym opakowaniu w suchych pomieszczeniach w ciągu 24 miesięcy nie występują istotne pogorszenia jakości.

Rękawice ochronne z kauczuku nitrylowego (EN 374), szczelnie przylegające okulary ochronne (EN 166) i odpowiednią odzież ochronną; przy pyleniu ochronę dróg oddechowych z filtrem FFP1 (EN 149). Należy też zapewnić wentylację i unikać tworzenia pyłu.

Gips naturalny. Siarczan wapnia, mineralne wypełniacze, inne niegroźne domieszki; siarczan wapnia: nr CAS 7778-18-9, nr WE 231-900-3, 90 – <100%.

Do produkcji gipsów dentystycznych stosuje się wyłącznie czyste surowce naturalne lub syntetyczne z przemysłu spożywczego, bez dodatków wywołujących alergie. Nie przetwarza się gipsów z instalacji odsiarczania spalin, a jako regulatorów nie dodaje się kwarcu ani innych utwardzaczy, które prowadzą do zwiększonego zużycia tarcz tnących.