Kromoglass 2 20g

1. Ze względu na silne wiązanie chemiczne i adhezję do szkliwa i zębiny nie jest konieczne tworzenie retencji; nacięcia retencyjne mogą jednak polepszyć utrzymanie wypełnienia w ubytku. Grubość warstwy uzupełnienia powinna wynosić co najmniej 1 mm.
2. Rejon ubytków próchnicowych oczyścić 3% nadtlenkiem wodoru, dokładnie opłukać wodą i ostrożnie osuszyć.
3. Przy grubości zębiny co najmniej 1,5 mm dodatkowe zabezpieczenie wodorotlenkiem wapnia nie jest konieczne. Unikać stosowania materiałów izolujących, chyba że jest to ściśle niezbędne.
4. Do butelki z kroplomierzem zassać odpowiednią ilość wody, najlepiej destylowanej. Proszek dokładnie wstrząsnąć przed użyciem. Podczas dozowania wody utrzymywać kroplomierz w pozycji pionowej.
5. Na każdą wyrównaną miarkę proszku użyć jednej kropli wody. Po odmierzeniu proszku dokładnie zakręcić pokrywę pojemnika, a po użyciu usunąć pozostałości z łyżki do dozowania.
6. Na szkiełku umieścić proszek i wodę. Za pomocą odpornej na ścieranie szpatułki z tworzywa sztucznego lub metalu wymieszać najpierw niewielką ilość proszku, a następnie stopniowo zwiększać jego ilość. Przygotowanie wykonywać w temperaturze 23 ± 1 °C; przy innych temperaturach użyć szkiełka o temperaturze z tego zakresu. Wyższe temperatury skracają czas pracy, a niższe go wydłużają.
7. Mieszanina ma odpowiednią konsystencję, gdy może swobodnie spływać, lecz nadal klei się do szpatułki.
8. Aplikować w suchym polu; zaleca się stosowanie zapór gumowych. Zachować uwagę, by nie utworzyć skośnych krawędzi.
9. Po aplikacji natychmiast użyć kształtki. Po jej usunięciu pokryć wypełnienie odpowiednim lakierem.
10. Po 5–6 minutach od zakończenia fazy wiązania można usunąć nadmiar cementu i sprawdzić jego poziom. Najlepsze rezultaty oczyszczania końcowego (tarcze elastyczne lub diamentowe o małym ziarnie) uzyskuje się po 24 godzinach.
11. Zabrudzone narzędzia umyć wodą przed zaschnięciem preparatu.

Na każdą wyrównaną miarkę proszku używa się jednej kropli wody, co odpowiada 1,0 g wody na 4,8–5,2 g proszku. Proszek i wodę miesza się na szkiełku szpatułką z tworzywa lub metalu, najpierw niewielką ilość proszku, potem stopniowo więcej, w temperaturze 23 ± 1 °C. Mieszanina jest gotowa, gdy swobodnie spływa, lecz nadal klei się do szpatułki.

To cement glasjonomerowy do wypełnień ubytków w zębach mlecznych (szczególnie klasy 1), ubytków klasy 3 i 5, minimalnych ubytków klasy 1, rozszerzonych szczelin oraz uszkodzeń korzeni w strefie przyszyjkowej. Służy też do wypełnień podpierających korony i mosty oraz wypełnień podstawowych.

Mieszanie trwa 30–40 s, czas pracy łącznie z mieszaniem wynosi 2 min 30 s – 3 min 30 s (pomiar w 23 ± 1 °C), a wiązanie netto 3 min – 4 min 30 s (pomiar w 37 ± 1 °C). Wyższe temperatury skracają czas pracy, niższe go wydłużają.

Jeśli grubość zębiny wynosi co najmniej 1,5 mm, dodatkowe zabezpieczenie wodorotlenkiem wapnia nie jest konieczne. Przy zębinie o małej grubości, bez odpowiedniego zabezpieczenia, cement może oddziaływać na miazgę zębową (podrażnienie i/lub martwica).

Po 5–6 minutach od zakończenia fazy wiązania można usunąć nadmiar cementu i sprawdzić jego poziom. Najlepsze rezultaty oczyszczania końcowego uzyskuje się po 24 godzinach. Po zdjęciu kształtki wypełnienie pokrywa się odpowiednim lakierem.

W chłodnym i suchym miejscu. Produkt jest wrażliwy na działanie wilgoci. Po odmierzeniu proszku pokrywę pojemnika trzeba dokładnie zakręcić. Cementu nie używa się w przypadku agregacji proszku.

Nie, ze względu na silne wiązanie chemiczne i adhezję do szkliwa i zębiny tworzenie retencji nie jest konieczne. Nacięcia retencyjne mogą jednak polepszyć utrzymanie wypełnienia w ubytku.

Tak, cement nie przepuszcza promieniowania rentgenowskiego.