Tetric PowerFlow 2g

1. Dobór koloru: przed określeniem koloru oczyścić zęby. Podczas doboru koloru kolornikiem zęby powinny być wilgotne (np. kolornik Tetric PowerFill). Kolor kompozytu odpowiada temu z płytki kolornika po zmianie przezierności materiału, czyli po polimeryzacji.
2. Zapewnić względną lub całkowitą izolację pola zabiegowego.
3. Opracować ubytek zgodnie z zasadami techniki adhezyjnej, maksymalnie oszczędzając twarde tkanki zęba; nie preparować ostrych wewnętrznych brzegów ani kątów i nie wykonywać podcięć retencyjnych w miejscach wolnych od próchnicy. Rozmiar ubytku wyznacza rozległość ogniska próchnicowego lub wielkość poprzednich wypełnień. Brzegi szkliwa jedynie zukosować lub zaokrąglić wiertłami z drobnoziarnistym nasypem diamentowym (wielkość ziarna 25–40 μm). Przepłukać ubytek wodą w celu usunięcia zanieczyszczeń i wysuszyć powietrzem wolnym od oleju i wody.
4. Nie stosować materiału podkładowego przy zastosowaniu systemu łączącego do szkliwa i zębiny. Tylko w głębokich ubytkach, w miejscach położonych w pobliżu miazgi, selektywnie pokryć je cienką warstwą materiału podkładowego na bazie wodorotlenku wapnia, a tę warstwę pokryć cementem wytrzymałym mechanicznie. Nie pokrywać pozostałych ścian ubytku materiałem podkładowym, ponieważ niepokryte szkliwo i zębina są niezbędne do wytworzenia połączenia z systemem łączącym.
5. Przy wypełnianiu ubytków na powierzchniach stycznych zastosować formówkę z paskiem albo formówkę częściową i umocować je klinami międzyzębowymi.
6. Wytrawianie i aplikację systemów łączących przeprowadzić zgodnie z instrukcjami stosowania i zaleceniami producenta tych materiałów. Zaleca się stosowanie uniwersalnego materiału łączącego.
7. Aplikować w temperaturze otoczenia; niskie temperatury sprawiają, że materiał jest trudny do wyciśnięcia, a zastosowanie różnych końcówek może powodować, że materiał będzie trudny do wyciskania. Dla optymalnych rezultatów nakładać Tetric PowerFlow w warstwach maks. 4 mm i dopasować do ścian ubytku odpowiednim narzędziem (np. upychadłem kulkowym). Podczas aplikacji trzymać końcówkę kaniuli zanurzoną w materiale, aby uniknąć tworzenia się pęcherzyków powietrza.
8. Pokryć Tetric PowerFlow warstwą materiału uniwersalnego na bazie metakrylanów albo kompozytem do wykonywania wypełnień w odcinku bocznym; procedura zastosowania tych materiałów i ostatecznego opracowania wypełnień zgodnie z zaleceniami ich producentów jest opisana w instrukcji stosowania. Kontakty punktów stycznych utworzyć systemem kształtek; materiał wypełniający nie powinien wywierać nacisku na pasek, który można kształtować odpowiednim instrumentem ręcznym (na przykład upychadłem kulkowym) przed i/lub podczas utwardzania światłem.
9. Naświetlać, przestrzegając instrukcji stosowania lampy polimeryzacyjnej; wystarczająca ekspozycja na światło zapobiega niekompletnemu utwardzeniu materiału. Czasy ekspozycji podano w tabeli parametrów; zalecana grubość warstwy opiera się na badaniach twardości materiału. Przy pasku metalowym, po wyjęciu kształtki, przeprowadzić dodatkową polimeryzację od strony policzkowej i językowej lub policzkowej i podniebiennej, jeśli nie zastosowano lampy Bluephase. Jeśli światłowód nie mógł być odpowiednio ustawiony (np. w odpowiedniej odległości od kompozytu) lub naświetlanie odbywało się pod kątem, utwardzić materiał ponownie. Jeśli średnica końcówki światłowodu jest mniejsza niż średnica uzupełnienia, wykonać polimeryzację nakładkową, aby pokryć światłem wszystkie obszary uzupełnienia.
10. Po polimeryzacji usunąć nadmiary materiału finirami lub wiertłami z drobnoziarnistym nasypem diamentowym. Skontrolować wypełnienie w zwarciu i podczas artykulacji i dokonać niezbędnych korekt na powierzchni wypełnienia, aby uniknąć przedwczesnych kontaktów z zębami przeciwstawnymi. Wypolerować do wysokiego połysku gumkami silikonowymi.

Do bezpośrednich uzupełnień w odcinku bocznym: jako pierwsza warstwa kompozytu przy wypełnianiu ubytków klasy I i II w zębach stałych oraz do uzupełnień w bocznych zębach mlecznych (ubytki klasy I i II). Produkt nie nadaje się do uzupełnień w ubytkach klasy V ze względu na lepkość.

Czas ekspozycji zależy od natężenia światła: 20 s przy 500–900 mW/cm2, 10 s przy 1,000–1,300 mW/cm2, 5 s przy 1,800–2,200 mW/cm2 i 3 s przy 2,700–3,300 mW/cm2. Materiał utwardza się światłem o długości fali 400–500 nm, a w zębach mlecznych nie wolno stosować natężenia powyżej 1,300 mW/cm2.

Tetric PowerFlow jest również odpowiedni do odbudowy powierzchni okluzyjnych. Wśród ograniczeń stosowania wskazano jednak, że ze względów estetycznych produkt nie nadaje się do odbudowy powierzchni okluzyjnych. Materiał musi być pokryty warstwą materiału uniwersalnego na bazie metakrylanów albo kompozytem do wykonywania wypełnień w odcinku bocznym.

Nie stosuje się materiału podkładowego przy zastosowaniu systemu łączącego do szkliwa i zębiny. Tylko w głębokich ubytkach w pobliżu miazgi selektywnie pokrywa się je cienką warstwą materiału na bazie wodorotlenku wapnia, którą przykrywa się cementem wytrzymałym mechanicznie. Zaleca się stosowanie uniwersalnego materiału łączącego.

Tetric PowerFlow może być stosowany w połączeniu z Tetric PowerFill, Tetric Prime, Tetric EvoFlow i Tetric EvoCeram. Należy unikać materiałów zawierających eugenol lub olejek goździkowy, ponieważ hamują polimeryzację materiałów na bazie metakrylanu. Płyny do płukania jamy ustnej ze związkami kationowymi, środki do wybarwiania płytki nazębnej i chlorheksydyna mogą powodować przebarwienia.

W temperaturze 2–28 °C, z dala od dzieci. Strzykawki zamyka się natychmiast po użyciu, ponieważ światło powoduje przedwczesną polimeryzację; materiał chroni się też przed gorącem i bezpośrednim promieniowaniem słonecznym.

Tak. Opakerowość materiału zwiększa się podczas procesu polimeryzacji, dlatego jest on odpowiedni do wypełniania ubytków w zębach przebarwionych. Kolor kompozytu odpowiada temu z płytki kolornika po zmianie przezierności materiału, czyli po polimeryzacji.

Szkło barowe, Bis-EMA, kopolimer, metakrylan aromatyczny, Bis-GMA, trifluorek iterbu, DCP. Całkowita zawartość wypełniaczy nieorganicznych: 46,4 vol%; wielkość cząstek wypełniaczy nieorganicznych: od 0,15 µm do 15,5 µm.